Doen wat je gelukkig maakt

Lieve lezers, 

Ik was van plan te zeggen hoe druk ik wel niet ben geweest en dat er geen tijd was om te schrijven. Maar eerlijk gezegd is dat onzin. De tijd gaat gewoon enorm snel en waren andere dingen belangrijker. Maar ik ben er weer en heb ontzettend veel zin om weer wat meer te schrijven en te delen met jullie. 

Ik ben deze blog eigenlijk begonnen om mijn ervaring te delen nadat ik de ziekte van Graves had. Het proces van hoe ik me in mijn lichaam veranderde en wat ik er aan gedaan heb om me weer gelukkig in mijn lichaam te voelen. Mijn oplossing vond ik in fitness. Mensen vragen wel vaker waar haal je de tijd vandaan. Maar als je je draai gevonden hebt dan maak je tijd om te sporten. Het is dan geen moeten maar willen. 

Ik ben benieuwd of er onderwerpen zijn waar jullie graag meer over zouden willen weten. Ik kijk uit naar jullie reacties! 

Liefs, 

Lo. 

Powerlifting

Lieve lezers, 

Ik heb de afgelopen tijd veel te weinig van me laten horen. Sorry daarvoor. Je kent het wel drukke dagen. School, werk en sporten natuurlijk. Gelukkig heb ik daar mijn tijd nog wel voor kunnen vinden. 

Ik moet zeggen dat ik niet meer zonder sporten kan. Het voelt heel vervelend als ik niet kan gaan. 

Op dit moment ben ik aan het trainen om eventueel mee te doen aan een wedstrijd powerlifting! Dat bestaat uit drie onderdelen; Squaten, deadliften en bankdrukken. Nu moet ik zeggen dat de beenoefeningen me goed afgaan! Het verbaast me hoeveel ik aan kan. Bankdrukken gaat jammer genoeg niet zo soepel. Daar zal ik dus nog even wat meer mijn best voor moeten doen! 

   
 
120 kg deadlift ( heel charmant gezicht erbij )

Hoe gaat het bij jullie? Ik lees graag jullie verhalen! 

Liefs Lo 

Schuilen achter onzekerheid 

Lieve lezers, 

Crossfit gaat goed. 3 keer in de week volg ik deze ontzettend leuke les. En daarnaast fitness ik nog 1 a 2 keer met een ontzettend goede trainer. Na een tijdje fitness heb je haast geen spierpijn meer het wordt iedere keer minder en minder. Maar als ik dan weer alleen getraind heb en afgebeuld ben door mijn trainer dan kan ik haast niet meer naar huis lopen. Hoe gek het ook klinkt, dat is zo’n prettig gevoel. Naast mijn trainer heb ik nog een hulpje mijn sportbandje. Ik heb een super leuk/handig sportbandje dat meet hoeveel ik beweeg en hoeveel calorieën ik verbrand. Daarnaast monitoord het ook je slaap. Hoeveel uur je slaapt en of je diep en licht slaapt. Ideaal! Ik raad het iedereen aan! Wil je kijken waar ik het over heb ga dan naar. www.producase.com

Ik wil alles uit mezelf halen. Ik wil in de spiegel kunnen kijken en denken ik ben echt tevreden met mezelf. Ik vind het zo ontzettend knap als mensen dat kunnen en dat ook echt vinden. Je lichaam is zo ontzettend belangrijk. Als je zelf niet tevreden bent dan zal je dat altijd uitstralen. Maar andersom ook. Wanneer je echt happy bent met jezelf dan laat je dat ook zien. We schuilen nu ( ik tenminste ) achter onzekerheid en dat is eigenlijk zo ontzettend zonde. Wees blij met wie je bent en ben je dat niet ga er dan iets mee doen. 

Liefs Lo

Foto’s

Lieve lezers,

Sinds de laatste foto die ik van mezelf heb laten zien was ik door het opletten op eten en het meer bewegen 5 kilo afgevallen.

Dit zijn dus foto’s van het begin van mijn fitness avontuur. Hier is mijn gewicht 60 kil0.

Foto 1

Foto 1                                                               08-01-2015

Foto 1

Foto 1                                                               08-01-2015

Foto 2

Foto 2                                     24-01-2015

Foto 2

Foto 2           24-01-2015

 

 

 

Fitness

Lieve lezers, 

Sorry het is al weer even geleden sinds mijn laatste bericht. Drukke dagen je kent het wel. Sinds januari ben ik, zoals waarschijnlijk veel anderen, begonnen met fitness. Een nieuw jaar, goede voornemens. Ik wilde graag 3 a 4 keer per week sporten. Geen idee of dit haalbaar was. Aan het begin ben je altijd gemotiveerd maar eerdere pogingen bij de sportschool waren geen succes. 

Om mezelf te motiveren kocht ik nieuwe sportkleding zodat ik me comfortabel voelde om te gaan sporten. Ik ben rustig aan begonnen met wat cardio trainingen en wat krachtoefeningen. Eerlijk gezegd vlogen de weken voorbij. Doordat ik vooruitgang zag begon ik echt te genieten van het sporten. Naast het fitnessen in de zaal ben ik de les cross fit erbij gaan volgen. Dit is een parcour met kracht oefeningen en doordat je oefening achter oefening doet haal je daar je cardio uit. Het is zo’n ontzettend prettig gevoel als je merkt als je beter wordt en steeds zwaarder kan trainen. Ik had nooit verwacht dat ik zoveel plezier uit fitness kon halen. 

Zoals jullie hebben gezien was ik behoorlijk wat aangekomen. Om zelf te zien wat de verschillen waren ben ik foto’s gaan maken en laat ik op de sportschool om de zoveel tijd mijn vet meten doormiddel van een huidplooimeting. 

Liefs Lo. 

Geduldig eten…

Lieve lezers, 

Het was best zwaar om echt aanpassingen te moeten maken zodat ik weer zou veranderen. Vooral het eten vond ik erg lastig. Ik ben altijd al iemand geweest die van lekker eten houd. Snoep en zoetigheid kan ik met geen moeite laten staan maar met lekker avondeten maak je mij heel blij. Dit was dan ook zwaarste gedeelte. Ik at zo min mogelijk rijst, aardappelen, pasta en at in de plaats daarvan meer groenten. Ook had ik ergens gelezen dat  je oog ook wat wilt. Als jij een groot bord maar voor de helft vult dan denk je al meteen:’ jeetje wat weinig.’ Als je een kleiner bord pakt en die vervolgens vol schept lijkt het niet alsof je te weinig zal hebben. Daarnaast schokken de meeste mensen hun eten naar binnen, ik zelf ook. Ik ben gaan proberen rustiger te gaan eten. Pas de volgende hap te nemen als ik echt helemaal uitgekauwd ben. Herken je dat, dat je de volgende hap al erbij neemt terwijl je de rest nog niet eens of amper hebt doorgeslikt? Hierdoor stauw je al je eten naar binnen en merk je eigenlijk niet dat je al voldaan bent. Je lichaam heeft zo’n 15 tot 20 min nodig om aan te geven dat je voldaan bent. Dus als je langzamer en bewuster eet zal je eerder voldaan zijn met waarschijnlijk minder eten op. Goed kauwen en geduldig eten. Het klinkt best makkelijk als ik het zo schrijf maar dat was het zeker niet. Dat naar binnen werken van eten was zo’n gewoonte geworden dat ik echt na moest denken als ik mijn bord had gepakt: ‘ oke niet vergeten rustig te eten’ zei ik dan tegen mezelf. Gaan jullie het proberen? 

Liefs Lo 

Hard werken.. 

Hoi lieve lezers, 

Zoals ik eerder al schreef zou ik hard moeten werken om die kilo’s er weer af te krijgen. Het voelde zo oneerlijk dat ik ze zomaar had gekregen maar dat ik wel echt wat voor moest doen om het te veranderen. In de zomer van 2014 zijn mijn vriend en ik voor een half jaar op een camping in zuid-Frankrijk gaan werken. Het is niet zoals in ons landje allemaal plat en vlak. In de omgeving maar ook op de camping zelf waren veel bergen dus veel klimwerk. Het was altijd heuvel op en heuvel af bijna geen enkel stukje wat vlak liep. Aan het begin van het seizoen kon ik de berg niet op fietsen. Ik had voor mezelf bedacht dat ik hier wel weer af zou vallen. Minder eten door dat het warm is. Continu lopen, fietsen en werken. Dat moest wel goedkomen. 

De eerste maanden gingen voorbij maar er veranderde eigenlijk vrij weinig. Terwijl mijn conditie wel omhoog ging. Ik wilde niet op deze manier terug naar huis. Ik had mezelf beloofd er iets aan te doen dus dat was ook wat ik ging doen. Ik paste mijn voeding aan en liet de lekkere dingen staan. Ook de koolhydraten nam ik zo weinig mogelijk. Iedere morgen voor het werk begon deed ik een aantal oefeningen: jumping jacks, planken, lunges, dippen. Ik maakte foto’s voor mezelf om te kijken of je verschil zou gaan zien. 

Liefs Lo 

Na de operatie..

Hoi lieve lezers,

Nu mijn schildklier volledig verwijderd was kreeg ik thyrax. Dit medicijn zou ik de rest van mijn leven moeten slikken als een vervanger. Gek hoe zo’n medicijn een orgaan in je lichaam kan vervangen. De dosering thyrax is per persoon weer verschillend omdat ik natuurlijk nu geen schildklier meer heb moest ik sowieso wel een hogere dosering dan iemand met een te traag werkende schildklier. Hoeveel ik precies zou moeten slikken zou de komende maanden moeten blijken.
Ik had me voor de operatie niet echt verdiept in het veranderen van mijn lichaam door al die medicatie en ook het verwijderen van mijn schildklier. Natuurlijk merkte ik dat ik er niet meer hetzelfde uitzag maar ik dacht dat nu ik niet meer ziek was en ik de juiste medicatie had dat die kilo’s die ik er zomaar bijgekregen had wel weer zouden verdwijnen.
Continue reading

Graves…

Hoi lieve lezers,

Even een beetje meer uitleg wat de ziekte van Graves nou is.
De ziekte van Graves, ook wel de ziekte van Graves-Basedow is een auto-immuunziekte, waarbij hyperthyreoïdie optreedt.
Traditioneel wordt deze geassocieerd met zwelling van de schildklier (struma), uitpuilende ogen (exoftalmus) en een te snelle hartslag (tachycardie). De combinatie heet de Merseburger trias, (naar de woonplaats van Von Basedow).

Door een onbekende oorzaak maakt het lichaam bij patiënten met de ziekte van Graves antistoffen die werken op een bepaald onderdeel van de schildklier. Deze antistoffen (TSI) stimuleren de TSH receptoren op de schildklier, receptoren die normaal geactiveerd worden wanneer het lichaam te weinig schildklierhormoon heeft. Doordat deze antistoffen nu de TSH receptoren stimuleren wordt de schildklier continu aangezet tot het maken van schildklierhormoon, ook al is dit voor een normale werking van het lichaam niet nodig. Continue reading

De operatie…

IMG_2168

Vlak voor de operatie

Hoi lieve lezers,

De operatie was voor mij de volgende stap. Na een kennismaking met de chirurg werd ik op de wachtlijst geplaatst.
Ik kreeg een datum doorgebeld 07-12-13 zou ik worden opgenomen om vervolgens 12-12-13 onder het mes te gaan. Mijn schildklier zou volledig worden verwijderd. Mijn moeder vond het maar eng, ik zou onder algehele narcose moeten. Voor het zover was moest ik de combinatie van strumazol en tavegil blijven slikken. Om mijn schildklier, die veel te hard werkte, wat stabieler te krijgen. Ik was nu al bijna een jaar aan de medicatie. Hierdoor was ik flink wat aangekomen. Maar het was pas toen ik bij de anesthesist kwam en ik het cijfertje op de weegschaal zag staan dat ik echt schrok. 62,5 kilo! Hadden jullie het onthouden ik woog 48 dus reken maar uit dat is 14,5 kilo meer! Ik voelde me daar verschrikkelijk bij! Niet zo zeer het gewicht op zich maar wat al die medicatie met je lichaam kan doen. Dit was het aller zwaarst dat ik ooit had gewogen dus voor mij ging ik van het ene uiterste naar het andere in een jaar tijd! Continue reading